Tineke's profileஐTineke's Space PlaceஐPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
Hey mamsHey mams, ik schrijf ff in jou blogje
In deze moeilijke tijden waarin je NOG steeds erg ziek bent,... zal ik er voor je zijn om je een steun in de rug te zijn. Papa en ik houden verschrikkelijk veel van je en willen dat ook eventjes duidelijk maken doormiddel van dit bericht. Het is maar een kleine bijdragen maar wel eentje die telt. ! Mama...wij houden van je Vervolg Maandag 02-01-06Het gaat niet goed met mama,
helemaal niet goed.
De koorts wilde maar niet zakken
en ze werd ook steeds zwakker.
Ze kon niet eens meer rechtop zitten om water te drinken,
papa moest haar omhoog helpen en haar uit een rietje laten drinken.
Ze moet natuurlijk genoeg drinken anders komt ze vocht tekort,
eten doet ze al niet meer, ze houd niets binnen.
Oje , als ik naar haar kijk, ze is zo mager geworden in 6 dagen tijd.
Inmiddels was het 11:00 uur in de morgen,
papa heeft de dokter gebeld en hij zou ons terug bellen om 12:00 uur.
Op een gegeven moment begon mam te ijlen van de koorts en kreeg weer ademnood,
wat naderhand bleek dat het hyperventilatie was, dat komt door die koorts en pijn aanvallen, en de véél te snelle hardslag.
Weer de dokter gebeld, en hij zou meteen komen.
Inderdaad om 12:30 was hij bij ons thuis,
hij heeft mijn ma onderzocht en meteen het ziekenhuis gebeld naar haar internist,
die het verstandiger vond om toch maar meteen te laten opnemen.
De dokter belde de ambulance,
pap heeft haar spulletjes voor de insulinepomp,
en andere medicijnen bij elkaar gezocht,
en ik maakte haar toilettas inorde.
Binnen 10 minuten kwam de ambulance.
Ze hebben mam gestabiliseerd en een infuus ingezet,
goed ingepakt op de brancard gelegd en hup de ambulance in.
Ik ging met mam mee in de ambulance,
en pap met de auto er achteraan.
In het ziekenhuis aangekomen stond er een team voor haar klaar.
Ze werd van de brancard in een bed gelegd,
en ze starten met allerlei onderzoeken.
Onderzoek 1 was bloedafname in 5 vershillende gekleurde buisjes,
en 2 kweekwater flessen.
Toen kwam het tweede onderzoek,
en daar keek me moeder erg tegenop.
Toen ik al hoorde aan me moeders stem dat ze in paniek raakte,
begon ik aan de dokter te vragen wat er nu ging gebeuren.
De dokter zei: "Ik ga een zuurstof prik nemen".
Ik snapte natuurlijk niet wat dat was maar toen ik de naald zag wist ik al.
Mam ging pijn hebben.
En dat was ook de reden dat ze niet naar het ziekenhuis wilde.
De naald was ongeveer een naald 6 cm,
en die moest er voor de helft in ,
om aan het benodigde bloed te komen met een hoge waarde aan zuurstof.
Mam moest natuurlijk huilen omdat het flink pijn deed,
maar daardoor kreeg ze ook weer een hyperventilatie aanval.
Ik was zelf erg emotioneel op het moment dus toen ik me moeder zag huilen,
moest ik het ook natuurlijk !!! Daarna werd het rustig.
De bloeddruk was 158/58.
De onderdruk was veel te laag.
Pap was natuurlijk best boos,
omdat hij zijn vrouw in zulke pijnen moest zien,
dus begon in het niets een beetje te schelden van:
"wat is dit allemaal voor een klotezooi".
Mam heeft na de prik nog steeds veel pijn er van gehad,
maar ze heeft wel haar ogen voor een moment kunnen sluiten,
en even lekker onder de dekens te kruipen.
Ik ben voor koffie gaan zorgen voor me vader en ik,
maar mama mocht niets hebben.
Toch heeft ze een slokje van papa's koffie gehad omdat ze zo'n droge mond had.
Na ongveer een uurtje of 2 a 3 wachten,
kregen we eindelijk de bericht van de dokter wat het volgende onderzoek ging worden.
Ze wilden graag een hartfilmpje maken.
Dus zodoende zijn pap en ik op de gang gaan wachten.
Toen we weer binnen waren ,
mocht ze al meteen mee met het bed naar de kamer waar ze longfoto's maken.
Dat heeft zeker anderhalf uur geduurt,
in de tussenzijn kwam ze nog een keertje terug naar de kamer,
en werd nog geen 5 minuten alleen gelaten,
en moest alweer een buikecho ondergaan.
Toen ze eindelijk terug was,
keek ik op de klok en bleken we al 5 uren in het ziekenhuis te zijn.
De dokter is na een half uurtje langs gekomen met de resultaten,
en hij vroeg aan me moeder wat ze wilde :
"wil je naar huis of blijf je liever hier?"
Me moeder zei daarop:
"Ik ga natuurlijk naar huis!!!"
De arts vond het oké dat ze mee naar huis mocht.
Met de juiste voorgeschreven medicijnen kan ze thuis op haar gemak herstellen.
Dus zodoende ben ik een rolstoel gaan regelen en is mijn vader de auto op gaan halen.
Ik heb me moeder richting de garage gebracht,
en in de auto gezet,
om vervolgends daarna weer de rolstoel op zijn oude plek terug te zetten.
Toen we thuis waren zijn mijn vader en ik meteen frietjes gaan halen,
want mam had de hele dag nog niets gegeten.
En de frieten hebben haar natuulijk erg goed gesmaakt.
*******************************************
Vandaag is het 3 januarie 19:01 en zit ze nu rustig aan de thee.
Ze voelt zich gelukkig een beetje beter.
Haar hartslag is onder controle en de koorts is niet meer hoog.
Dus nu maar hopen dat dit zo aanhoud en dat ze aan de betere hand is.
Ik wens u allen nog een prettige avond,
en als er veranderingen komen laat ik dit natuurlijk meteen weten.
Ik bedank jullie allen ,
die een lieve reactie hebben geplaats,
en met ons meegeleefd en ons gesteund hebben.
Groetjes Ramón
30-12-05Hallo beste spacemaatjes.
Ik ben Ramón, de zoon van Tineke.
Mijn moeder zou graag persoonlijk in jullie gastenboeken willen schrijven, om jullie een hele fijne jaarwisseling te wensen, en een gezond, en gelukkig 2006 met de beste wensen.
Mijn moeder is al dagen erg ziek,
en kan het niet persoonlijk doen,
daarom doe ik het voor haar op deze manier.
Ze bedankt jullie ook, voor de vele lieve berichtjes in haar blogs en haar gastenboeken,waar ze erg van geniet.
Ze hoopt in het nieuwe jaar weer opgeknapt te zijn,
om weer te genieten van jullie space's, en te schrijven in de gastenboeken.
Ook ik, wens jullie een fijne jaarwisseling, een goed begin van het nieuwe jaar met een goede gezondheid.
Groetjes van Ramón
****************************************
31-12-05
Ik wil jullie laten weten, de dokter is vanmiddag geweest
en had mijn moeder het liefste laten opnemen in het ziekenhuis.
Ze had ook hele hoge koorts, en de dokter had het vemoeden dat het ecolievirus had toegeslagen, maar naar verder onderzoek bleek het gelukkig niet het geval te zijn.
Maar zo eigenwijs als mijn moeder is, als zei zegt, ik ga niet naar het ziekenhuis, dan gaat ze ook niet.
Mijn pa en ik zullen heel goed voor haar zorgen, zodat ze thuis kan opknappen.
Ik zal jullie op de hoogte houden, met het verdere verloop van mijn moeder.
****************************************
01-01-06
Hallo beste spacemaatjes hier ben ik weer.
Gisteren was het een rot dag, mijn moeder had veel pijn, en de koorts was gestegen naar 40,3.
Haar suiker die normaal tussen de 5 en 7.5 hoort te zijn, was gestegen naar 34.8, dat komt voornamelijk ook door de vele medicijnen die ze moet slikken.
Toen het bijna 12 uur was afgelopen nacht, ging mijn vader haar naar beneden halen om toch even bij de nieuwe jaarwisseling te zijn. Maar eenmaal beneden kreeg zo'n erge pijn, en werd ze zo bang dat haar de adem benam, het was beangstigend voor ons allen.
Ze kreeg héél slecht lucht en we hebben haar voor de open deur gehouden, zodat ze wat meer lucht zo krijgen.
Ik raakte zelf in paniek en wilde 112 bellen, was ik trouwens al mee bezig, toen mijn moeder zei: Ramón! het gaat wel weer.
We hebben haar op de bank gelegd, en ik ben een tijdje bij haar blijven zitten, ik kon mijn tranen niet meer bedwingen, en ben bij haar blijven zitten tot dat ze wat rustiger werd.
Even daarna kwamen mijn opa en oma, voor hen is het ook rot om hun dochter zo ziek te zien.
We hebben nog wat bijelkaar gezeten, toen kwamen mijn vrienden aan de deur om mij op te halen voor opstap te gaan, ik wilde eerst niet meer meegaan, maar mam zei: jongen ga maar, als er iets is belt papa je wel op.
We zijn onder ons vrienden het centrum ingegaan, ik met een gevoel van, hoe zou het thuis zijn, maar uiteindelijk toen ik thuis kwam om 06:10 !!!, lag ze rustig lekker te slapen.
Zo dat was het tot nu toe, ik ga weer naar m'n bedje toe, nog even een paar uurtjes slapen.
Groetjes van Ramón
******************************************
~*Even rustig aan doen*~
~*Aan Tienie het pompvrouwtje*~Hierbij een bont boeketje
Van alles door elkaar
En mocht je piekeren lieve Tienie
Dan kijk je hier eens naar
Wij hopen dat je heel, heel snel
Weer helemaal hersteld
Want heus,liefde vriendschap en gezondheid
Is wat in het leven telt.
{Tineke1960©} |
|
|
