Tineke's profileஐTineke's Space PlaceஐPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
Vervolg Maandag 02-01-06Het gaat niet goed met mama,
helemaal niet goed.
De koorts wilde maar niet zakken
en ze werd ook steeds zwakker.
Ze kon niet eens meer rechtop zitten om water te drinken,
papa moest haar omhoog helpen en haar uit een rietje laten drinken.
Ze moet natuurlijk genoeg drinken anders komt ze vocht tekort,
eten doet ze al niet meer, ze houd niets binnen.
Oje , als ik naar haar kijk, ze is zo mager geworden in 6 dagen tijd.
Inmiddels was het 11:00 uur in de morgen,
papa heeft de dokter gebeld en hij zou ons terug bellen om 12:00 uur.
Op een gegeven moment begon mam te ijlen van de koorts en kreeg weer ademnood,
wat naderhand bleek dat het hyperventilatie was, dat komt door die koorts en pijn aanvallen, en de véél te snelle hardslag.
Weer de dokter gebeld, en hij zou meteen komen.
Inderdaad om 12:30 was hij bij ons thuis,
hij heeft mijn ma onderzocht en meteen het ziekenhuis gebeld naar haar internist,
die het verstandiger vond om toch maar meteen te laten opnemen.
De dokter belde de ambulance,
pap heeft haar spulletjes voor de insulinepomp,
en andere medicijnen bij elkaar gezocht,
en ik maakte haar toilettas inorde.
Binnen 10 minuten kwam de ambulance.
Ze hebben mam gestabiliseerd en een infuus ingezet,
goed ingepakt op de brancard gelegd en hup de ambulance in.
Ik ging met mam mee in de ambulance,
en pap met de auto er achteraan.
In het ziekenhuis aangekomen stond er een team voor haar klaar.
Ze werd van de brancard in een bed gelegd,
en ze starten met allerlei onderzoeken.
Onderzoek 1 was bloedafname in 5 vershillende gekleurde buisjes,
en 2 kweekwater flessen.
Toen kwam het tweede onderzoek,
en daar keek me moeder erg tegenop.
Toen ik al hoorde aan me moeders stem dat ze in paniek raakte,
begon ik aan de dokter te vragen wat er nu ging gebeuren.
De dokter zei: "Ik ga een zuurstof prik nemen".
Ik snapte natuurlijk niet wat dat was maar toen ik de naald zag wist ik al.
Mam ging pijn hebben.
En dat was ook de reden dat ze niet naar het ziekenhuis wilde.
De naald was ongeveer een naald 6 cm,
en die moest er voor de helft in ,
om aan het benodigde bloed te komen met een hoge waarde aan zuurstof.
Mam moest natuurlijk huilen omdat het flink pijn deed,
maar daardoor kreeg ze ook weer een hyperventilatie aanval.
Ik was zelf erg emotioneel op het moment dus toen ik me moeder zag huilen,
moest ik het ook natuurlijk !!! Daarna werd het rustig.
De bloeddruk was 158/58.
De onderdruk was veel te laag.
Pap was natuurlijk best boos,
omdat hij zijn vrouw in zulke pijnen moest zien,
dus begon in het niets een beetje te schelden van:
"wat is dit allemaal voor een klotezooi".
Mam heeft na de prik nog steeds veel pijn er van gehad,
maar ze heeft wel haar ogen voor een moment kunnen sluiten,
en even lekker onder de dekens te kruipen.
Ik ben voor koffie gaan zorgen voor me vader en ik,
maar mama mocht niets hebben.
Toch heeft ze een slokje van papa's koffie gehad omdat ze zo'n droge mond had.
Na ongveer een uurtje of 2 a 3 wachten,
kregen we eindelijk de bericht van de dokter wat het volgende onderzoek ging worden.
Ze wilden graag een hartfilmpje maken.
Dus zodoende zijn pap en ik op de gang gaan wachten.
Toen we weer binnen waren ,
mocht ze al meteen mee met het bed naar de kamer waar ze longfoto's maken.
Dat heeft zeker anderhalf uur geduurt,
in de tussenzijn kwam ze nog een keertje terug naar de kamer,
en werd nog geen 5 minuten alleen gelaten,
en moest alweer een buikecho ondergaan.
Toen ze eindelijk terug was,
keek ik op de klok en bleken we al 5 uren in het ziekenhuis te zijn.
De dokter is na een half uurtje langs gekomen met de resultaten,
en hij vroeg aan me moeder wat ze wilde :
"wil je naar huis of blijf je liever hier?"
Me moeder zei daarop:
"Ik ga natuurlijk naar huis!!!"
De arts vond het oké dat ze mee naar huis mocht.
Met de juiste voorgeschreven medicijnen kan ze thuis op haar gemak herstellen.
Dus zodoende ben ik een rolstoel gaan regelen en is mijn vader de auto op gaan halen.
Ik heb me moeder richting de garage gebracht,
en in de auto gezet,
om vervolgends daarna weer de rolstoel op zijn oude plek terug te zetten.
Toen we thuis waren zijn mijn vader en ik meteen frietjes gaan halen,
want mam had de hele dag nog niets gegeten.
En de frieten hebben haar natuulijk erg goed gesmaakt.
*******************************************
Vandaag is het 3 januarie 19:01 en zit ze nu rustig aan de thee.
Ze voelt zich gelukkig een beetje beter.
Haar hartslag is onder controle en de koorts is niet meer hoog.
Dus nu maar hopen dat dit zo aanhoud en dat ze aan de betere hand is.
Ik wens u allen nog een prettige avond,
en als er veranderingen komen laat ik dit natuurlijk meteen weten.
Ik bedank jullie allen ,
die een lieve reactie hebben geplaats,
en met ons meegeleefd en ons gesteund hebben.
Groetjes Ramón
Comments (8)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://tineke1960.spaces.live.com/blog/cns!C109E06782439D52!2307.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
